0411 633 115 info@myupdate.nl

Gekkenwerk. En hoe ga je ermee om?

Eigenlijk, heel eigenlijk, zijn we onszelf over de kling aan ’t jagen.

Opstaan, net iets te laat waardoor de ochtendrituelen in een hogere versnelling moeten. In de werkkamer komen en zien dat ’s nachts de heftige slagregen ervoor heeft gezorgd dat mijn bureau en vloer blank staan. Natuurlijk net waar mijn laptop staat, waar ik nu het water uit kan gieten… Regelen maar. Dagplanning naar de maan. Net die ochtend blijkt onze hond overgegeven te hebben. Hij heeft na lange tijd toch weer een lekkere zweetsok te pakken gekregen. Opruimen maar. Wel handig dat ik gisterenavond besloot de vloer morgenvroeg te dweilen omdat ik er toen echt helemaal geen zin in had. Zul je zien dat de noten die ik in mijn kwark met rood fruit doe als ontbijt, juist vandaag op zijn. Roosteren maar. Ik grijp mis op de boterhamzakjes. De wasmachine piept dat de was opgehangen kan worden. ‘Och, da’s waar ook.’ Mijn man haalt een rouwkaart uit de brievenbus. Verdrietig, even in gedachte bij deze mensen. De telefoon gaat. In alle haast stoot ik mijn grote teen. ‘Toe maar dat kan er ook nog wel bij, die deed toch al pijn door een ingegroeide nagel’. Kusje, “Fijne dag hè, tot vanavond.” De dag is begonnen…

Het weekend erop ben ik grieperig. Je kent ’t misschien: te ziek om productief te zijn en niet ziek genoeg om in bed te blijven. Een verjaardagsfeest en eetafspraak met vriendinnen afgezegd. ‘Nooit een feestje afzeggen om te poetsen en strijken’ appt één van mijn vriendinnen, want ik vertelde eerlijk dat die klussen ook nog moesten gebeuren. Maar hoe dan? Heel eerlijk: soms doe ik die huishoudelijke klussen toch omdat dat me het meeste rust geeft en ik dan pas toe kan geven aan ‘eigenlijk ziek zijn’.

Voorbeelden te over van iets doen en eigenlijk, heel eigenlijk…

Je zou ‘nee’ moeten zeggen. Je lichaam doet in ieder geval haar best om een pas op de plaats te maken. En je hoort jezelf (alweer) ‘ja’ zeggen tegen een collega, terwijl je al omkomt in het werk. Moe zijn na een dag hard werken en toch die gezonde maaltijd op tafel krijgen terwijl het best een keertje ‘zelfgemaakte groentesoep met iets erbij’ mag zijn. Nog dat ene telefoontje plegen terwijl je eigenlijk zin hebt om thuis op de bank te ploffen.

Zo ook vanochtend nog in de sportschool: Een vriend die vertelt over alles wat hem bezighoudt, deadlines en kansen op het werk, dingen die thuis moeten gebeuren, zorgen om partner en kinderen, vader net overleden, enz. enz. Eigenlijk zoveel dingen aan je hoofd hebben en daar hoort dan ook het gezond bezig zijn met je lijf, dat je de stress negeert terwijl die heel goed voelbaar is. En bij het naar buiten gaan spreek ik een personal trainer die pijnstillers slikt om op vakantie te kunnen en om niet te laten zien dat ie eigenlijk ziek is, als hij voor de groep staat. Terwijl ik even later in mijn agenda kijk om te beslissen wat écht moet en wat doorgeschoven kan worden, en wanneer dan?, appt een zakenrelatie af. Griep. Of nee, met spoed naar het ziekenhuis: iets met zijn hart of toch een TIA… enz. enz. Kortom, een gekkenhuis.

Laat je niet gek maken

Met die gekte doe ik net zo hard mee. Of toch niet? Het is al heel wat dat ik zie wat ik aan ’t doen ben: als een kip zonder kop rond rennend of als een balletje rondschietend in de flipperkast. En dat ik zie wat er om me heen gebeurt… Toch weer de kunst van ‘Even stil staan… om verder te komen!’. In dit geval door even de tijd te nemen om deze blog te schrijven: eerlijk, recht uit het hart en met verstand. Misschien is dat nog wel de beste formule, precies ook in die volgorde, om niet gek te worden en voluit te leven?! Ik weet ook dat ik morgen alle gekte weer anders, lichter en gelukkiger kan ervaren.

Ik moet denken aan het journaal van gisteren. Het CBS deed onderzoek: Gelukkige mensen zijn gezonder, minder vaak werkeloos en productiever. Bedoelen ze dan ook dat gelukkig zijn betekent dat je minder stress hebt? Of dat een beetje stress, lees gekte, er juist bij hoort als je werkt en productief bent? Hoe is dat voor jou?

Wat mij altijd helpt bij te veel stress: terug naar de basis. Waar gaat ’t mij uiteindelijk écht om? Dingen denken die de druk van de ketel af halen. Quick fix: ‘Ik doe wat ik kan!’ Op langere termijn: ‘Houden wat goed is, weg wat weg kan en in ieder geval niets erbij in de agenda!’ En gewoon, beginnen met iets kleins van de to do lijst. Deze keer niet voordat ik onze hond een liefdevolle knuffel heb gegeven. Hij is gisteren naar een dierenkliniek geweest en dus zielig. Ik ga een lekkere pot thee zetten. Kortom: doe leuke dingen waar je simpelweg blij van wordt!

Wil jij de gekte te lijf gaan en je geluk beproeven? Ga voor een Homerun, hét basis kerntraject van myUpdate.